Cry me a river...

Σνιφ, σνιφ, σμπιφ...
Μόλις τελείωσε η ταινία. Και μου ερχεται να βάλω τα κλάματα (όχι κακοηθή πλάσματα, δεν έβλεπα τον Τιτανικό). Πάω να κλάψω στο δωμάτιό μου και να το πνίξω στα χαρτομάντηλα. Ωωω, ήταν τόοοοοσο δακρυβρεχτη ιστορία, ακόμα και γω συγκινήθηκα!
Υ.Γ. δεν ξαναβλέπω ταινίες εποχής.

Shopping maniacs!

Aυτό δεν είναι shopping therapy! Αυτό είναι αγοραστική Μανία! Και αυτή η αγοραστική λαίλαπα τους εχει καταλάβει όλους! Δεν μπορω να το καταλάβω. Όλη τη χρονιά είναι σχεδόν φυσιολογικοί. Γιατί τα Χριστούγεννα κάνουν σαν καλικάτζαροι στο mixer?? Ο λόγος για όσους με το που μυρίζουν x-mas ορμάνε σαν Ταλιμπάν Καμικάζι στα malls και σηκώνουν μέχρι και τις κεμάστρες, υπερφορτώνωντας τους φίλους που κουβαλάνε τα δώρα και τις πιστωτικές κάρτες. Ας κάνουμε μια εξίσωση:
(1) Τα δώρα ειναι χαρα
(2) Η χαρα ειναι χριστούγεννα
(1),(2)---> Αρα Τα δώρα είναι χριστούγεννα.

Δικό μου συμπέρασμα?? Μπαζει απο παντού! Και επειδή εγώ ειμαι πρόβατο (schaff) μόνο στο όνομα, φέτος θα χαρίσω στους beloved friends μου την αγάπη μου και όχι κασκόλ και φούτερ. (οχι, φέτος δεν είδα τον Εμπενίζερ!!)

For a bite...

msn conv:
"Schatzilein, πως θα ήταν η ρομαντική νύχτα για σένα?" ρωτά η Μαρία.
" Θα σε είχα αγκαλιά, θα σε φίλαγα, θα είχα ανάψει αρωματικα κεράκια και θα είχα ζωγραφίσει μια καρδιά με ροδοπέταλα.Θα σου έκανα μασάζ...."
"Ωχ, ωχ, μωράκι μου, σόρρυ. Ηρθαν οι γονείς μου! Πάω να φάω."
"Μπράβο ρε μωρό μου, εκεί που θα έχω κάνει ατμόσφαιρα και θα σε χαϊδεύω εσύ θα τρως ντολμαδάκια!! Μου το χάλασες τωρα!" λέει ο Γιάννης
(αληθινή είναι!!)

Ps. Φούκω τα names δεν είναι τυχαία! ΄)

Blocks...

"Σούλααααααααα!"
"Τι μαρή Κούλα??"
"Τα άκουσες για την Βούλα?? Βέβαια, βέβαια, με εφοπλιστή..." ξεφυσάσει η Κούλα, σιάζοντας το μαντήλι στο κεφάλι της. "Αλίμονο σε μας, με το σταυρό στο χέρι!"
Η Σούλα κοιτάει το μικροαστικό φουστάνι με τα 10 χρώματα πιο αταίριαστα και από τα κατά καιρούς μαλλιά της Britney και μουρμουράει κάτι για τον άντρα της. Υστερα μπάινει στο 52 τμ διαμερισματάκι του 3ου και τον κοιτάζει. Μια εξαθλιωμένη πλαδαρότητα. Το ίδιο σκέφτεται την ίδια στιγμή και η Κούλα, στον 4ο. Πιάνει την σκούπα και τριβει με μανία τα πατώματα. Από τον κάτω όροφο μυρίζει έντονα χλωρίνη και πατάτες.
"Κούλαααααααααααα!"
"Ναι?"
"Είδες η αποκάτω, η καινούργια, όλο πατάτες και φαστφούντια τον ταίζει. Αμ, δεν ανοίγουμε έτσι σπιτικό!"
Την ίδια στιγμή βγαίνει η αποκάτω, η νέα "εξαποδώ", μια 23χρονη κοπελίτσα που χαμογελά καλοσυνάτα στις -άρες γειτόνισσες και απομακρύνεται. Τα μάτια των δύο -ούλα γίνονται 2 σχισμές και την ακολουθούν με μίσος! Γιατί? Γιατί έχει νιάτα, γιατί ζει ακόμα.
Αχ, πολυκατοικίες, ανεξάντλητο θέμα!

the plant's revenge...

Πραγματικά εύχομαι να μην πέσει θέμα ρατσισμός στις Πανελλήνιες! Γιατί αν πέσει, ξέρω ΠΟΛΛΟΥΣ που δεν θα γράψουν! Και αυτό επειδή είναι του κερατά ρατσιστες. Ok, ειμαι ήρεμη, οκ, είμαι καλή, χρυσή, αλλά μέχρι ένα σημείο. Στην επόμενη υπόνοια ότι είμαι φυτό, όπως ακούω όλη την ώρα, θα ξεχάσω τους τρόπους μου και ειλικρινά το λέω, θα αφήσω προσωπικά σημάδια στο πρόσωπο του! Έχει και η ανοχή όρια!! Βαρέθηκα!! Βαρέθηκα!! Γιατί όποιος έχει στόχους είναι ξενέρωτος, αντικοινωνικός, φυτό?? Αηδιαστικός ρατσισμός! Δηλαδή ο αδερφούλης μου που διαβάζει φυσική ειναι φυτό?? Εσύ ρε Θανο, επειδή έχεις άποψη και στόχους είσαι φυτό???
Ωχου!!... Κομπλεξικοί άνθρωποι!!

time to share!

Ας ξεβαρύνουμε την ατμόσφαιρα. Με αυτά και με κείνα κοντεύει να πέσει χιόνι και οι εξελίξεις θα το βάψουν κόκκινο... Έρχονται τα Χριστούγεννα, ο προηγούμενος χρόνος (αυτό το βλαμμένο 2008 μας κάνει bybye πίσω από το φιμέ τζάμι της λίμο που θα το πάρει για απόσυρση...

Σε λίγες μέρες θα ανοίγουμε μισό πόντο τη χαραμάδα στην πόρτα και με τα πρησμένα από no limit ξενύχτη θα βλέπουμε χαζοχαρούμενες ροδαλές φάτσες να τσιρίζουν "Να τα πουμε??"

Σε λίγες μέρες θα βγούμε σαν αφιονισμενοι στα μαγαζιά, θα χαλάσουμε 2 μισθούτς δημοσίου υπαλλήλου και θα αγοράσουμε ό,τι άχρηστο κυκλοφορεί διακατεχομενοι απο το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα!!

Σε λίγες μέρες θα κοιτάζουμε κάθε μισή ώρα έξω από το παράθυρο με την ελπίδα να δούμε λευκές νιφάδες! (αλλά που.....)

Σε λίγες μέρες θα περπατάμε με παγωμένες κόκκινες μύτες έξω από σπίτια στολισμένα σαν ταβέρνες, θα κάνουμε πλάκα, θα γελάμε, θα είμαστε ευτυχισμένοι...

Τελικά, σε λίγες μέρες θα προχωρήσουμε στο 2009 που μας κλείνει το μάτι πονηρά πίσω από τα Raybann γυαλιά του...

Μαυρες στιγμές...

Δεν θα πω για όλα όσα βλέπω και ακούω τις 3 τελευταίες μέρες. Αυτά πια ξέρουν μέχρι και οι πέτρες, όσες απέμειναν εκεί στο κέντρο. Δε θέλω, δεν αντέχω να πω και γω για το σάπιο κατεστημένο, για το σύστημα, για την κυβέρνηση κλπ. και να μασήσω την ίδια καραμέλα. Πάλιωσε. Τα είπαν πια όλα. Αυτό που με πείραξε πραγματικά ήταν ΠΟΙΟΙ και ΠΩΣ τα είπαν. Πόσο θράσσος μπορεί να έχουν οι υπεύθυνοι ώστε να βγαίνουν στα κανάλια και να νίπτουν τας χείρας τους, να λένε πόσο θλιμμένοι είναι για τον θάνατο του Αλεξή, πόσο θα τιμωρήσουν τους ενόχους... Α, μπα? Και πως θα το κάνουν? Θα αυτοκτονήσουν?? Είναι Γλοιώδες και Αποκρουστικό να βλέπεις τον ίδιο τον αρχηγό της σπείρας (και μιλάω γενικά) να λέει πόσο θα τιμωρήσει τους μπράβους του επειδή υπακούουν στις εντολές του. Ωωωω! Ναι, το κράτος έκλεισε τα σχολεία και μας έσπρωξε σαν τα πρόβατα στις πορείες. "Να πάτε να πενθήσετε παιδιά μου, να ξεθυμάνετε, για να ξεχάσετε πιο εύκολα τα άλλα προβλήματα!" Σε σπρώχνουν σα το σφάγειο στο βωμό και συ πανηγυρίζεις...
Και μας τιμάει πάρα πολύ που κατέβηκαν όλοι στο κέντρο, κάναν την Αθήνα άλλη Χιροσίμα, γκρέμισαν, κατέστρεψαν... Βέβαια! Κέρδισαν το δίκιο τους. Έφεραν πίσω στη ζωή το παιδί που πέθανε! Ρημάζουμε την Ελλάδα επειδή μας ρημάζει το κράτος...Εδώ δε μιλάμε για ένα οφθαλμός αντί οφθαλμού, αλλά για σαδιστικό εμφύλιο... Με νικητή? Μάλλον τον Αλέξη που έφυγε πρόωρα από τη μάχη και δεν είδε τί πυροδότησε ο θάνατός του.
Το μόνο που μπορώ να κάνω για τη μνήμη του είναι αυτό: http://www.youtube.com/watch?v=lm1PcrqgCnA