Πισω στον πολιτισμο με μια βαλιτσα αναμνησεις...

(γιατι η αλλη που κουβαλουσα μονο μια δεν ηταν!)

Oh yeah! Oh yeap! Γυρισα γυρισα γύυυυυυυυυυυυυυυυυυυυρισα! Έχω αρκετο χρόνο για να γραψω, yet ελάχιστο για να καμαρωσω την άδεια Αθήνα! Ξύπνησα μέσα στο άμαξι που με απομάκρυνε από τις διακοπούλες μου και νόμιζα οτι προταγωνιστώ στο resident Evil! Κανενας τριγύρω, ουτε ψυχή ζώσα! Περίμενα να ξεπεταχτούν από κάπου τα zombie, απο κανενα σκοτεινό γκαραζ, αλλά μαλλον κάναν απεργια.

Όχι να το παινευτώ, αλλά πάλι περασα τέλεια, και επαιται και συνέχεια, αφου το Σάββατο θα σκαρφαλώσω στο αγαπημένο blue star που θα με οδήγησει σε νέες περιπέτειες (δηλαδη στην Πάρο... τις περιπετειες θα τις βρω εκεί!) Τρέμε Κωστη, ερχομαι να σε συναντησω!

Τόσο καιρό το blog μου ειναι αδρανες όχι επειδή απλώνω την αρίδα μου σε αμμουδερες παραλίες (δεν έχει και πολλες ο Αη-Γιώργης) και ανταγωνίζομαι την Έφη στο μαύρισμα (έχουμε γίνει και οι δύο σαν Τσιγγάνες τουρκογυφτισσες), αλλα επειδη το συμπαθέστατο χωριο στην Ευβοια αγνοεί τι θα πει internet ( εκεί αντι για mail στελνουν σηματα καπνου...)

Βέβαια δεν παραπονιέμαι, ειχα τοσα χαριτωμενα χωριατικα πραγματα να κανω, που το σερφαρισμα δεν θα ταιριαζε either way! Αν εξαιρεσει κανεις την παραταιρη πινελια house που παρακολουθουσα τα μεσημερια στο laptop του Αρη που δεινοπαθησε στα χερια μου, γενικά ειχα πολυ vintage escape-from-the-big-city attitude. Μουλιάσαμε από την πολλή θάλασσα (μελανιαζω από το κρύο και μονο που το σκεφτομαι) λιώσαμε στο taboo και στην "αγωνια", μη μιλησω για το ταβλι (τους τσακισαμε με την Εφη στα ασοδυα!) σιχαθηκαμε τη ζωη μας με το εφάλμυρο νερο και μαζευομασταν καθε βραδυ σε μια εκκλησια (πολυ hot μερος)

Τα highlights της πολληημερης παραμονης μας εκεί ηταν

1. οι ασταματητοι τσακωμοι του τυπου Δημητρα-Γιαννης-Εφη, Εφη-Καλλιοπη, Αργυρω- με ολους, Γιωτα-Δημητρης, Χρυσανθη-Εφη, και παει λέγοντας, το νοημα το πιασατε.

2. το παρτυ της Καλλιοπης, στο οποιο εκεινη δεν θελησε να παραστει, με guest star της βραδυας μια παλλευκη black forest (Εξηγηστε μου πως εγινε αυτο) που χυθηκε στο πατωμα περιμενοντας να σβηστει.

3. το παρτυ των Τασος και Μπομπος που τελεστηκε -κλασσικα- στο Ιγκουανα και οπου όλοι ηπιαν τον αγλεορα και οι μισοι ξερασαν 100 φορές ανα 10 τ.μ.

και 4. το κολλημα της Αργυρως σε τετοιο βαθμό ώστε ολοι μαζι (και η μανα μου) να τραγουδαμε "Γυρισε ο Τασος", εννοωντας τον φανταρο πλατωνικο της ερωτα.

Επισης ενα highlight από μονοι τους είναι:

1. Ο Δημήτρης, ο προσωπικος μας Χατζηγιαννης, που τραγουδούσε απιστευτα και τον έπαιρνε ο ύπνος εκει που μιλούσε.



2. Ο tiesto (κωδικο όνομα Βαγγέλης) που ολο χαζα εκανε και ..."τιεστο, τιεστο αλλα χουφτώνει!" =Ρ



3. Η Συλεια, που 'εβγαλε 150 φωτο και σε ολες χαμογελα (σε ΟΛΕΣ εκτος απ την παραπανω) και που εγραφε πραγματα οπως "Η συλεια ειναι πανυπεροχη" στην κοιλια, τα μπρατσα, τα μπούτια και τις πλάτες μας.
4. η Κατέρω Και to i-phone της.
5. ο μπομπος επειδη ειναι μποζος βασικα.
   
6. και ο ερωτας του Κωστα για τον Κολωκοτρώνη της παρεας μας (και η χυλοπιτα φυσικα που εφαγε...)

Unspeakable ;)

Φράσεις που μας αρέσουν να λέμε αλλά δε τολμάμε...

1.Δε ξέρω ποιο είναι το πρόβλημα σου, αλλά βλέπω ότι ακόμη και η προφορά του είναι δύσκολη.
2.Τι λες για ποτέ; Είναι αρκετά ποτέ καλά για σένα;
3.Βλέπω ότι βρήκες την καλύτερη στιγμή για να ρεζιλευτείς δημοσίως.
4.Θα προσπαθήσω να είμαι καλός μαζί σου, αρκεί να προσπαθήσεις και εσύ να συμπεριφέρεσαι πιο έξυπνα.
5.Δεν δουλεύω εδώ, είμαι σύμβουλος της επιχείρησης.
6.Ακούγονται σαν Ελληνικά, αλλά πραγματικά δυσκολεύομαι να σε καταλάβω.
7.Μ'αρέσεις. Μου θυμίζεις τον εαυτό μου όταν ήμουν νέος και ηλίθιος.
8.Το γεγονός ότι δεν σε καταλαβαίνει κανένας, δε πάει να πει ότι είσαι και καλλιτέχνης. 9.Έχω αρκετό ταλέντο και φαντασία. Απλά δε με νοιάζει...
10.Οποιαδήποτε σχέση της δικιάς μου πραγματικότητας με τη δικιά σου είναι απλά συμπτωματική!

Happy 18

Πριν από 18 χρονάκια, το έτος 1991 γεννήθηκε στην Αθήνα ένα πανέμορφο ξανθό μωράκι, με μπλε ματάκια, κατακόκκινα μαγουλάκια και αγγελάκια πάνω από το κεφάλι του να το ραίνουν με ροδοπέταλα. Στο ακριβώς διπλανό δωμάτιο γεννήθηκα ο Κωστάκης, το άκρως αντίθετο από το προαναφερθέν.

Όταν η κ. Ζωή (Βλ. η μητέρα του) αντίκρυσε το μωρό που της φέρανε, έβαλε ης φωνές. Αργότερα αποδείχτηκε ότι της είχαν φέρει κατα λάθος κοριτσάκι. Όταν ο μικρος Κωστάκης είδε το φλας της κάμερας μόνο όρεξη να ποζάρει δεν είχε. Όντας εκ φυσικού του ντροπαλός, πάτησε τις τσιρίδες και τον ξανακλείσανε στη θερμοκοιτίδα...

Έτυχε όμως η νοσοκόμα που τον τάιζε να είναι λίγο ανυπόμονη και έτσι, για να μην ακούει τα κλάματα του, φορούσε ακουστικά mp3 και άκουγε maiden όταν ήταν μαζί του. Όμως το μωρό συνέχιζε να αδειάζει το περιεχόμενο των πνευμόνων του στο δωμάτιο. Μέχρι που η φρικουλονοσοκόμα είχε την έμπνευση να βάλει στο μωρο τα ακουστικά. Και -ω! εκ του θαύματος- το μωρό άρχισε το head-bangin' και το βούλωσε.

Έτσι, εκείνο το μπελαλίδικο μωράκι σιγά-σιγά μεγάλωνε, ακούγοντας bucket-head και άλλα σατανόπληκτα, φορώντας τραγικούς συνδυασμούς χρωμάτων στα ρούχα (ρε Κωστή, πότε θα καταλάβεις ότι τα μπορντό all star δεν πάνε με λαδί βερμούδα? 3 χρόνια στο λέω), κάνοντας παρέα με καλά παιδια ή όχι και τόσο, δημιουργώντας ένα συγκρότημα με Κανίβαλους (κάτι γενειοφόροι gozilla ντυμένοι στα μαύρα, που αν κατσουν από πάνω σου θα νομίσεις ότι ήρθε ο Χάρος πιο νωρίς να σε πάρει) ΑΛΛΆ κυρίως, γράφοντας θλιμμένα ποστάκια στο μπλογκ του, που περιέγραφαν μια δυστυχισμένη ύπαρξη...

Η ψυχή μου πονούσε να τον ακούω sad και να τείνει στο emo, ενώ κάθε φορά που τον τρέλαινα στα nudge στο msn μου έλεγε ότι είναι ''e, metria..." Μεχρι που πριν 3 μέρες μου είπε "Polu Kala" και επεσα από την καρέκλα! Να μου ζήσεις μικρέ μου brother που έγινες σήμερα υπεύθυνος πολίτης... (λέμε τώρα...)

Σ'αγαπάωωωω όσο δε φαντάζεσαι ρε μπούφε! SmoutC*

Ακυρο...

Ενα ζευγάρι στη Γερμανία επιθυμούσε να κανει παιδί κατά τη διάρκεια του ήδη 7ετή γάμου του, όμως δεν τα είχε καταφέρει.

Ανησυχώντας για παθολογικά προβλήματα κατέφυγε στους καλύτερους γιατρούς, οι οποίοι δεν εντόπισαν κάποια βιολογική δυσλειτουργία...

Μέχρι που ένας γιατρός ειχε την επιφοίτηση να τους ρωτήσει τη συχνότητα των επαφών τους.

Κοιτάχτηκαν σαστισμένοι και ρώτησαν... "Τί εννοείτε?"

Καθότι και οι 2 εβραϊκά τέκνα θεοφοβούμενων οικογενειών, δεν ήταν ενημερωμένοι για την "προεργασία" της εγκυμοσύνης...

Άβυσσος... Τι άλλο θα διαβάσω?? (αλήθεια το διάβασα στην εφημερίδα!)

Ανδρες ή γυναίκες?

Οταν οι ανησυχίες μιας έφηβης γίνονται καθημερινότητα:

• Φαίνομαι χοντρή μέσα σε αυτή τη φόρμα?
• Μήπως να πάρω ένα νούμερο μεγαλύτερο??
• Ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι! Λές να του αρέσουν οι ξανθές? Προλαβαίνω να τα βάψω?
• Μήπως το ροζ με δείχνει χλωμή?
• Εφτά χρόνια φαγούρα ή εφτά χρόνια θολούρα?
• μαύρο ή άσπρο?
• Ή μήπως κόκκινο?
• maybelline ή l'oreal paris?
• Χμμ... πατάτες και ένα αμύγδαλο ισοδυναμούν με... πόσες θερμίδες?
• Μήπως μοιάζω πολύ τσούλα με αυτή τη φούστα?
• Λες να κατάλαβα λάθος??
• Να του στειλω μήνυμα ή θα φανώ εύκολη?
• Και αν περιμένει να στείλω?
• Ναι, αλλα αν ενοχλώ?
• Πάρο ή μύκονο?
• Μαύρη απελπισία...
• Αν μελαγχολήσω και το ρίξω στη σοκολάτα, πόσα κιλά θα πάρω?
• Πώς θα βγω το καλοκαίρι στην παραλία σαν πορτοκάλι?
• Απαπαπαπα, κυτταρίτιδα είναι αυτό??
• Κοίτα πως είναι το στήθος μου. Μαραμένο.
• Σνιφ, κλαψ, λύγμ (κλάμα)
• Δε με καταλαβαίνεις, άκαρδο γουρούνι! Εσένα η γκόμενά σου ειναι η budweiser!
• Δεν καταλαβαίνεις τίποτα από τέχνη
• Αγνοείς τις ανάγκες μου
• Μωράααααακι μου, δεν είναι πανέμορφο αυτό το κολιέ?

Ανησυχίες ενός έφηβου:

• Γαμώ την τύχη σου, πουλημένε διαιτητή!! Πέναλτι ρε, πέεεεεεεεεναλτι!
• Μπερπ (ρεψιμο)
• Κοιτα γκομενάκι εκεί.
• Πεινάω.
• Νυστάζω
• (κατ επεκταση) ρόνφ, χρρρρ...
• Ναι ρε μαλάκα, έρχομαι, κολλησα στην κίνηση! Κουνήσου μωρή κατσίκα, που έπιασες και τιμόνι και βγήκε ο χάρος στους δρόμους.
• Ωχου ρε παιδάκι μου αυτή η μουρμούρα σου...
• Πατσαβούρα...
• Γαμώτο, τώρα βρήκες να αρχίσεις τη γκρίνια??
• Γκοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοολ!

Αντε να επικοινωνήσουν μετά τα 2 φύλα...

mpoutia.mpoutia.mpoutia

Τι γίνεται όταν 5 νούμερα μαζεύονται στο εξοχικό της μιας, σε ένα φιλήσυχο χωριό, εκει ψηλα στον Παρνασσό? Το κάνουν Μύκονο. Το theme της εκδρομης

Πώς γίνεται σε 3,5 μέρες να έπαιξε μια φήμη, μια μεθυσμένη (οχι δεν ημουν εγώ), μια χυλόπιτα, μια ερωτευμένη, μια εορτάζουσα, μια έξαλλη και μια Αστέρω είναι άλλο παραμύθι.
Όλα άρχισαν οταν η Ηλέκτρα (φώτο αριστερα) αντίκρισε το Γιάννη, τον κολλητο της Εφης (στη μεση).Ένα νεο ειδυλλιο γεννήθηκε, το οποίο μπλόκαρε μια τόσο δα μικρούλα αλλά σημαντικούλα λεπτομέρεια. Το όνομα της λεπτομέρειας Κλεοπάτρα και ιδιότητά της κοπέλα του Γιάννη. Χαρά η Ηλέκτρα...
Μάλλον το "πίνω και μεθώ, ωχ αμάν" είχε λογικά (αν υπάρχει καμιά λογική) στο μυαλό της, το πλυμμηρισμένο από το αλκοόλ η Ηλέκτρα, γιατί το show που έδωσε γύρω στισ 5:30 το χάραμα δεν εξηγείται αλλιώς και η ίδια δε θυμάται να μας πει.
Η ερωτική της εξομολόγηση περιλάμβανε φράσεις όπως:
"Αυριο θα φύγω και δε θα προλάβω να του τα πω"
"Εγώ στάθηκα κυρια"
(κλαιγοντας) "Η Έφη λέει κακά πράγματα για μένα στο Γιάννη μου!!"
"Τα μαλλια σου μυρίζουν υπέροχα. Με pantene λούζεσαι??"
"Η Κλεοπάτρα ειναι η πιο τυχερή κοπέλα στον κοσμο"
και άλλα τέτοια ευφάνταστα...
Το τέλος ήταν το αναμενόμενο. Η Ηλέκτρα το επόμενο μεσημέρι δε θυμόταν παρα μόνο την πικρόχολη φράση που της πέταξε η Έφη το προηγούμενο βράδυ "Εχουμε μεγαλύτερα προβλήματα απο τα love stories σου." κάτι που όπως μας είπε την πλήγωσε βαθιά και δεν το ξέχασε και φυσικά δεν τολμούσε ούτε να κοιτάξει τον Γιάννη που είχε γίνει αποδέκτης αυτής της Φωσκολικής εξομολόγησης.
Όσο για την αδερφή μου (δεξια) φαίνεται ότι έκαψε χωριάτικες καρδιες γιατί 4 ώρες την έψηνε ο Στάθης με τα στιχάκια τύπου "Καρδια μου απστομιάρα, που απστομισες στ'απίστουμα και γω σε τάιζα βίκο" (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων). Η Έφη πάλι κόντεψε να καταβροχθίσει την Ηλέκτρα που μπήκε σφήνα στη σχέση του κολλητού της και το μαλλιοτράβηγμα επεισοδιακό. Ειδικά όταν την επομενη του μεθυσιού η Ήλε κυκλοφορούσε σα την Αστέρω με ένα grande φορεματάκι σε ένα ξεχασμένο χωριο με γλαρό βλέμμα και καρτουνίστικη φωνή.
Σε αυτή την κατάσταση της απόλυτης και ανομολόγητης παράνοιας, οι μόνες νότες λογικής σκέψης υπήρξαμε εγώ και η Καλλιόπη, η μικρή και πολυ πιο συγκρατημένη αδερφή της Έφης, που γιόρτασε τη γιορτή του ονόματος της σε ένα κλίμα χαζομάρας και μάλλον όχι ιδιαίτερα φιλικό...Ευχαριστούμε την Καλλιόπη για τα υπέρτατα πλάνα της (90% των φωτό οφείλονται στην υπομονή της)
Όσο για μένα, εγώ ημουν κάτι μεταξύ χωροφύλακα και ΟΗΕ σε απελπισμένη μορφή. Κάτι να μεσολαβήσω μεταξύ των στρατοπέδων, κάτι να προσέχω την καθ' όλα ξεσαλωμένη αδερφή μου, κατι να στέλνω όλη μου την αρνητική ενέργεια στον Ορέστη... Ε βγήκε και η φήμη ότι έχω φασωθεί (κύριος οιδε πότε) με έναν πιτσιρικά που αναθεμα και αν ήξερα κάτι παραπάνω από το όνομα του, πόσο να αντέξω και γω?? Το look στην φωτό είναι girls gone bad από τα πολλά απίστευτα που έζησαν.Το μόνο καλό ηταν τα τόσα ασόδυα που κέρδισα. Ζαριά και νίκη!! (αφιερωμένο στα κοριτσάκια μου!)

Please don't leave me (P!nk)

Χαλια...

Χαλια...

Χαλια...

"Ναι μου αρεσεις, παρα πολυ. Και το ξέρω ότι σε φλέρταρα. Αλλά δεν είμαι σίγουρος οτι μπορώ να κάνω σχέση"

"Δε σου το ζήτησα"

"Απλά ήταν βλακεία μου. Σε πλήγωσα χωρίς λόγο"

"Φίλοι?"

"Φίλοι"

Πόσα να αντέξω ο άνθρωπος....? Πόσα??

Btw μην παρασύρεστε από τον τίτλο, τραγούδι είναι...

I always say how i don't need you

But it always gonna come right back to this

Please, please don't leave me...

Καημενη Έφη, θα σου πρήξω τα αφτάκια με τη μελαγχολία μου...Δεν μιλάω πια και με τον Άρη οπότε θα τα ακούσεις ολα εσυ...

='( Η Ηττα... ='(