ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ!!

Η πιο ωραία ώρα της ημέρας πλησιάζει,και όπως πάντα την περιμενω εναγωνίως! Δεν εννοώ αλλό από το βράδυ φυσικά,και ό,τι αυτό προϋποθέτει.Δηλαδή ύπνο,ύπνο,ύπνο! Και δε λατρεύω τον ύπνο μόνο επειδή είμαι νωθρή και τεμπέλα (που εννοείται πως είμαι),ούτε επειδή μου φτιάχνει το δέρμα (σιγά μην ασχολούμαι με τέτοιες λεπτομέρειες),αλλά επειδή βλέπω όνειρα. Και τί όνειρα! Κινηματογραφικές ταινίες ολόκληρες! Δηλαδή συνήθως εφιάλτες βλέπω,(ή μάλλον θρίλερ),αλλά τί σημασία έχει? Και μόνο που σκέφτομαι ότι σε λίγο θα χωθώ στο κρεβατάκι μου,κάτω από τα παπλώματα (τα οποία δεν αποχωρίζομαι ούτε το καλοκαίρι),αγκαλιά με τα μαξιλάρια μου,νυστάζω! Και αφού ξεφορτώθηκα την αδερφή μου από το δωμάτιο,η οποία ροχαλίζει και μου θυμίζει το τραίνο που φεύγει, μπορώ να κοιμηθώ ήσυχα (χωρίς να χρειάζεται να σηκώνομαι το βράδυ και να τις βάζω διάφορα αντικείμενα στο στόμα-όπως μάλλινα,επειδή λειτουργούν σαν σιγαστήρας)!!
Άντε,πολύ το καθυστέρησα,πάω για ύπνο!

Sweet sacrifice

The other day i really came into a shock! This is perfectly rare,of course, but when i happens,it takes me down (in a good sense). A person that means a lot to me,gave me circular pendant that he just wouldn't stop wearing. I didn't really know the true meanin of the tiny necklace,the meaning that it had for him, but when i found out, i was utterly moved! It had been given to him by a dead relative, and he did actually love it.
When i first saw it, it cast a spell on me.I particularly liked the awkward shapes that were carved on its silver surface...One reminds me of the cross i used to have. I obviously never said so, because i knew he loved it (although i didn't know the reason why)...And he did give it to me!! Isn't this unbelievable? I was flabergusted when he took it off and gave it to me saying that i am more important than this!
I am holding the pendant and thining of his eyes when he put it in my hands... I'll certainly never forget this momment. It'll haunt me forever

And i'd like t say thanks to him once again for giving me his pendant,and remind him that he's one of a kind.Thnx!!!

Kill 'em all

Όταν λέω ότι τα αδέφια μας είναι κάτι σαν τις 7 πληγές του φαραώ,κανείς δεν με ακούει! Ο μόνος λόγος που υπάρχουν είναι για να χώνουν τη μύτη τους στα δικά μας θέματα και να νομίζουν ότι όλα τους αφορουν,ή ότι με το να μπλεχτούν στις υποθέσεις μας μας βοηθάνε... Αφήσατε τον αδερφό/αδερφή σας να μπει στα χωράφια σας? Μέγα σφάλμα. Μονο ζημειά μπορούν να κάνουν.
Συγνώμη,είναι παράλογο που μισώ την τάση του αδερφού μου να μιλάει σε όλους τους φίλους μου,λες και του δίνει κανείς το δικαίωμα? Το θέμα είναι ότι του αρέσει αν είναι το επίκεντρο της προσοχής όλων (γι'αυτό δεν πηγαίνω ποτέ,πουθενά μαζι του). Αυτή η ψυχαναγκαστική τάση του να με κάνει στην άκρη και να γίνεται κολλητός με όλους όσους εγώ συμπαθώ,με αρρωσταίνει.
Γι'αυτό σας λέω ότι πρέπει να κάνουμε πράξη τον τίτλο του άρθρου (που είναι κλεμμένη από τους Metallica),πριν μας στείλουν στον άλλο κόσμο (και μάλιστα με τα πόδια)...

Miles and Miles to go

Απόσταση,απόσταση,καταραμένη απόσταση! Αυτή φταίει για όλα! Έχει κάνει τόσους και τόσες να κλαίνε,να στενοχωριούνται,να αδιαφορούν και να χάνουν... Αν δεν υπήρχε η απόσταση, δεν θα χρειαζόταν να περιμένουμε για να δούμε κάποιον,ούτε να αναβάλλουμε μια συνάντηση,ούτε να χανόμαστε με τους φίλους μας.Θα ήμασταν με όποιν θέλουμε,τη στιγμή που θέλουμε.
Ένα καλό της απόστασης είναι βέβαια ότι αποφεύγουμε αυτούς που δεν έχουμε καμία όρεξη να δούμε,φροντίζοντας απλώς να επαναλαμβάνουμε "ειμαστε μακρυά,που να τρέχεις τώρα? Θα τα πουμε κάποια άλλη φορά"...(άλλο τώρα που αυτή η φορά δεν έρχεται ποτέ).
Όμως σκεφτειτε πόσες φορές θες να δεις κάποιον πάρα πολύ,σου έχει κολλήσει,και σκέφτεσαι ότι πρέπει να πάρεις 2 λεωφορεία και το τρένο για να πας (στην καλύτερη).Αυτή η σκέψη συχνά μας αποτρέπει...
Και να πως χάνουμε τους δικούς μας ανθρώπους.Και για όλα φταίει η απόσταση!!!!

BURNING FOR YOU

Αν και ο τίτλος παραπέμπει περισσότερο στο ομόνυμο τραγούδι των Iced earth, εγώ αναφέρομαι στα (πρωην) δάση,(και νυν αποθήκες κάρβουνου) τα οποία καίγονται συθέμελα. Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα να πω καίμε,γιατί φυσικά εμείς,οι ανόητοι "άνθρωποι", χωρίς να υπολογίζουμε τις συνέπειες των πράξεων μας,καταστρέφουμε τον μόνο αληθινό πλούτο που έχουμε. Γιατί όταν είναι άνους ο άνθρωπος,πράγμα που συμβαίνει πολύ συχνά, δεν καταλαβαίνει τι κακό κανει στον εαυτό του και τους γύρω του,στα ζώα και το ίδιο το περιβάλλον. Δεν πειράζει όμως, θα καταλάβει σύντομα,όταν θα αρχίσουμε να πεθαίνουμε μαζικά από την έλλειψη οξυγόνου,την απότομη μεταβολή της θερμοκρασίας και την καταστροφή της τροφικής αλυσίδας.Γιατί η φύση θα μας εκδικηθει για όσα της κάναμε,και συνεχίζουμε να της κάνουμε,θα μας στερήσει αυό μου γενναιόδωρα τόσους αιώνεσ μας χαρίζει: ΖΩΗ!

ΜΙΚΡΕΣ ΑΣΗΜΑΝΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΚΤΙΜΗΣΑ!!

Όταν έβλεπα εκείνες τις κλαψοταινίες,που τελειώνουν με το ζευγάρι των πρωταγωνιστών (που όλως τυχαίως αποτελείται από έναν κουκλο και μια κούκλα,αδέσμευτους και καθόλου επιπόλαιους,που έχουν επιζήσει από τα πάνδεινα και ερωτεύονται ειλικρινά και αιώνια) αγκαλιά,μοναχικά,ενώ το φιλί τους ακολουθούν οι τίτλοι τέλου, αηδίαζα ή έσκαγα στα γέλια,ή στην καλύτερη, γκρίνιαζα για τα κλισέ πασών των ταινιών.
Εννοείται πως ακόμα θεωρώ τέτοιου είδους ταινίες τον ορισμό της μετριότητας (μην πω αθλιότητας),αλλά επιτέλους κατάλαβα ένα πράγμα!! (εκτός βέβαια από το γεγονός ότι ο σεναριογράφος δεν έχει καθόλου φαντασία)... Για ποιο λόγο συγκινουμαστε (καλά εγω είμαι αναίσθητη και γελάω,δεν πιάνομαι) και θεωρούμε αυτό το κλισε happy ending.Φυσικά γιατί ευχόμαστε να συνεβαινε σε εμάς...(καλά και εδώ είμαι εξαίρεση)




Under the dim light of a pale moon,two people tightly hugged,promising mutual love through eternity...Grateful faces,smiling lips,glowing eyes...The ultimate momment,the ultimate happiness... You don't mind if you die the next momment coz you've lived the most beautiful feeling you ever could.A feeling that very few have the great honour to have....

Βέβαια στην ταινία είναι απλώς μια πλαστή εικόνα,πολλές φορές παιγμένη από πολύ παθητικούς ηθοποιούς.Και παρόλο που το ξερουμε οτί είναι μια φούσκα,επιμένουμε να ποτίζουμε τον καναπέ του σαλονιού με τα δάκρυά μας (επιμένω,είμαι εξαίρεση)!


But i feel happy that i can live such an experience (not to say i already have-without the vows of course),a real one! Yeah,i know! I'm too lucky,and also too blissful...(and in love??)

Rein in Hell

Ένα από τα τραγούδια που έγραψα (τους στίχους) και μελοποιήσαμε με ένα φίλο...Ναι το ξέρω οτι στιχουργηκά είμαι δολοφόνος, αλλά τί να κάνω που δεν το χω? Όπως και να 'χει...

REIN IN HELL

Welcome aboard to the ship of hell
known for its holds,full of wealth and stealth
You'll be greeted by a crew of connmen and killers
A bunch of filthy thieves and sinners
Me,the captain,my story is well known
i'm the man whose soul satan wished to own
And for this we gambled nights and days
until the devilish dice found ways
and the demon got my soul for a thousand years
i was guided down to the kingdom of hell
where innocents were fried in a burning well

Chorus:
They say better rein in hell than be a slave in heaven
but the goddamn dice just won't break even
I'll obey my master pretty well
coz i prefer reining in hell

My ship is crashed by the waves but will never sink
we've already reached once to the brink
Satan was there holding a chest
and commanded me never to rest
I was now member of his undead crew
all my fears had finally come true

Bridge:
I have the burden of mortal's sins upon my shoulders
a new messiah i'll be
and to those who don't believe my story
i challenge them to come and see

Αυτό δεν θα το έγραφα κανονικά, αλλά είναι η απάντηση σε κάποιον που είπε ότι μπορώ να γράψω μόνο γλυκανάλατα!!