at last!!

Ναι, ναι, έγινα επιτέλους 17~~

Και σας αγαπάωωωωωωωωωωωωωωωω όσο τίποτα!!

Για πολλούς λόγους αυτό!

Σας αγαπώ για πολλούς λόγους! Ένας από αυτούς είναι και ο παρακάτω:

Λυπάμαι πραγματικά για όσους δεν ήρθαν, λυπάμαι όμως περισσότερο για όσους με ξέχασαν αδικαιολόγητα! Και κυρίως λυπάμαι που από τη φώτο λείπουν αυτοί που έφυγαν νωρίς ή απλά δεν βγήκαν!

Θανάση κρίμα που δεν ήρθες, ήθελα να είσαι εδώ...Μαράκι μου, δεν πειράζει αγάπη μου, μου φτάνει η προθεση...

Και ναι, είμαι επιτέλους 17!!! =)

Χαμένοι στα βουνά...

Το τέλεια δεν το χαρακτηρίζει απόλυτα! Η μαγεία αυτού του βουνού δεν περιγράφεται ούτε με λέξεις ούτε με εικόνες! Γιατί πως να απεικονήσεις αυτή την αίσθηση φρέσκου αέρα, πως να περιγράψεις τις θολές φιγούρες των δέντρων,τα στενά κατηφορικά δρομάκια, τα βλέμματα καχύποπτων γιαγιάδων (και πως να πανηγυρίσεις για την νίκη του Πανδαυλειακού??)

Πάγωσε η μυτούλα μου (ένιωθα σαν σκύλος που του στερούν το οξυγόνο!), έχασα στο τάβλι (κάφρε FC μου χρωστας τη ρεβάνς...) αλλά γνώρισα μοναδικές προσωπικότητες (που είσαι ρε Αγγελή για συμπαράσταση!...) έλιωσα στα γέλια (κάτι η βότκα, κάτι το μαλιμπού, κάτι ο Παναγιώτης!) σκαρφάλωσα μεθυσμένη μια καγκελόπορτα 3 μέτρα (εμ, βέβαια, εγώ δεν είμαι Πατακιάς να έχω 1,5 μέτρο Σουηδικό πόδι...), έφυγα με τις καλύτερες εμπειρίες, πονεμένα από το περπάτημα πόδια και ένα πανέμορφο τριαντάφυλλο που μου χάρισε ο Πάνος, ενώ ο Μήτσος με φώναζε "ποτοφίδα!" =) Fcaki μου σε αγαπάω όσο τίποτα ρε χαζό.... Και σε λίγο καιρό πάλι θα ταξιδεύουμε ακούγοντας το concerto Χατζηγιάννης και γελώντας! Το χωριό σου είναι παράδεισος...

Αναζήτηση...

Οι αρχαίοι φιλοσοφούσαν. Έτσι, εκδικητικά, αφήσανε στις επόμενες ένα κάρο απορίες... Ποιός είμαι? Που ανήκω? Ποιος είναι ο σκοπός μου στη ζωή? Από που ξεκίνησα και που πηγαίνω?? Χίλια αναπάντητα γιατί ταλανίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη, διότι..."ΤΙ είναι ο 'ανθρωπος??" Ένα όν με ηλίθιες απορίες, να τι είναι...
Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε πιστεύοντας πως αυτή είναι η πρόβα μας στη ζωή, ενώ αυτή κάτω από την μυωπική μας μύτη κυλάει και φεύγει...Κυνηγάμε το άπιαστο και τελικά ξεχνάμε να ζήσουμε... Πεθαίνουμε και μένουν πράγματα μέσα μας ανείπωτα, που στην αιωνιότητα θα μένουν να μας τυραννούν! Είναι τόσο απλό να πούμε τα "θέλω" μας, τα θέλω που καταχωνιάζουμε στο συρτάρι της καρδιάς και τα κλειδώνουμε κιόλας, μην τυχόν και κυλήσουν μαζί με το αίμα...
Τί είμαι τελικά...? Είμαι μια βάρκα σε ένα ποτάμι... Τα νερά του με παρασέρνουν, με πάνε όπου αυτά θέλουν! Δεν έχω θέληση, δεν έχω δύναμη να αλλάξω τη μοίρα μου, δεν έχω γνώση... Πρέπει να μάθω να χρησιμοποιώ τα κουπιά. Αλλιώς θα χαθώ...

(Υ.Γ. αυτοκριτική κάνω...)

Coz you had a bad day...

Ότι και να λέει το τραγούδι, εγώ δεν έχω ΚΑΘΟΛΟΥ bad days, το αντίθετο...

Είμαι happy happy happy happy σε σημειο παράνοιας... Και τίποτα δεν με ρίχνει!

Θα φύγω στον Παρνασσό να ηρεμήσω με τις 2 μου αγάπες (για τη γιορτη με το dimitraki μου!), θα μαζέψω τα friendakia μου για ταινία στα b'day μου (ναι mao, είσαι καλεσμένος...)

δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο για να είμαι ευτυχισμένη (εκτός από 1200 ώρες ύπνο...) και το κυριότερο, αυτό το hamster στη φωτογραφία είναι μια γλύκα που μου φτιάχνει τη μέρα... =)

Red alert...

Πήγα, είδα και απήλθα!

Και το χειρότερο, το έκανα κιόλασ...

Και ένα εχω να πω:

IT HURTS LIKE HELL!

Υ.Γ. παίζει να μη μιλάω σια 2 βδομάδες, τυχεροί....

Η επέλαση της ρίγας!

Γιατί?? Γιατί το βλέπω παντού?

Στην αρχή ήταν ένας, μετά δύο, μετά πέντε, μετά εκατό, τώρα όλοι!!

Η μάστιγα του ριγέ έχει εξαπλωθεί πιο πολύ και από το AIDS, ποιό γρήγορα και από τον ήχο και έχει γίνει πιο επικίνδυνη και από το κούνημα των φτερών μιας πεταλούδας στο Σουέζ για το Μπαγκλαντές...

Ναι, συμφωνώ, είναι trend, και ναι, το κατανοώ, είναι sexy...

Αλλά είναι πιο προβατοποιημένο και από τη μόδα των emo...

Μαύρες ρίγες, άσπρες ρίγες, ροζ ρίγες, μωβ ρίγες, πουά ρίγες, ριγέ ρίγες, κάθετες ρίγες, διαγώνιες ρίγες, λεπτες, χοντρές, μαλλιαρές.... Ρίγες, ρίγες ρίγες...

Αν συνεχίσει έτσι η κατάσταση θα τα βλέπω όλα ριγέ.....

Official Survey! ^^

Μετά από πολύωρη (καλά, λέμε και καμιά βλακεία να περνά η ώρα!) έρευνα ανάμεσα σε κάτι -πολύ γαμάτα ομολογουμένως- παιδιά ανακάλυψα τι αρέσει και τι δεν αρέσει στους άλλους ανθρώπους...Και κατάλαβα ότι οι προτιμήσεις δεν πάνε ανάλογα με το φύλο αλλά το άτομο...
Τα κορίτσια είναι πλήρως κατασταλαγμένα (και ρηχά!!). Όλες ομόφωνα είπαν ότι σε ένα αγόρι κοιτάζουν το βλέμμα, τα δόντια, το στόμα, τις πλάτες και τον κώλο...
Τα αγόρια από την άλλη, άχου τα μωρέ ειναι και ευαισθητούλια, αφού προσπάθησαν να με πείσουν πως σαν ανώτερες φύσεις κοιτάνε χαρακτήρα, είπαν πως κοιτάνε όλο το πακέτο (και αν έχει και κόκκινη κορδέλα ακόμα καλύτερα!...) και ξενερώνουν με χαρακτηριστικά όπως μουρμούρα, ζήλεια, γκρίνια κ.λ.π.
Όμως οι φυλετικές ομοιότητες εδώ τελειώνουν. Ο καθένας πήρε άλλο δρόμο σε αυτό το σημείο.Ο Πάνος, ο Μάνος και η Εφη ψήφισαν σουβλάκι, η Μαρία πίτσα, η Ηλεκτρα σοκολάτα...
Η Μαρία ομολόγησε ότι της αρέσει ο Nadal, o Alonso,το latin και οι γάτοι της Fernando και Backon. Η Έφη και η Ηλέκτρα είπαν ομόφωνα ότι τους αρέσει ο Κώστας (η καθεμία για διαφορετικό!), ενώ η 2η είπε πως της αρέσουν τα φιλιά, οι δαγκωνιές και οι metallica. Η Μαριάλινα είπε πως της αρέσουν τα χαμόγελα και η Βασιλική είπε ότι δεν της αρέσουν τα χιλιοτρυπημένα αγόρια (οχι guys, δεν είναι υποννοούμενο, για σκουλαρίκια μίλησε η κοπέλα!) Η Ηλέκτρα επίσης είπε ότι δεν της αρέσουν οι άμουσοι, οι Πάκι, οι βρωμίκουλοι και οι εχθρόζωοι.
Τα αγόρια είπαν ό,τι δεν γουσταρούν.Ο Μάνος είπε 20 φορές περίπου ότι δεν πάει τα ψώνια και ο Παναγιώτης είπε ότι δεν γουστάρει τους Αλβανους, τους junkie, τους trendy και τα άτομα που τον ενοχλούν *ηθικό δίδαγμα: μην του μιλάτε καθόλου... (αυτός το είπε!)*
Τέλος ο Λάλος μου έδωσε -πολύ διακριτικά ομολογουμένως, τον άκουσαν μόνο 2 οικοδομικά τετράγωνα- ότι τη βρίσκει με τα λευκά κολάν, τα μαύρα στρινγκ και κυρίως το περιεχόμενό τους... (του υποσχέθηκα ότι θα του κάνω δώρο ένα σετ από τα 2 πρώτα στα b'day του.)
Και όσο για μένα, λατρεύω τον ανανά (πιο πολύ και από τους άντρες!), τα αγόρια που δεν καταπιεζουν (δλδ ανύπαρκτα και ονειρικά!) και μισώ τους δήθεν, τις μόδες, το "οχι" που πολλοί εκλαμβάνουν για "ναι", τους πέφτουλες στο msn και hi5 και αυτή την ηλίθια τούφα της φράτζας μου που δεν στέκεται σε μία θέση και όλο πέφτει μέσα στα μάτια μου.
Και ξέρετε τι κατάλαβα?? Ότι στις προτιμήσεις, μοιάζω πιο πολύ με τον Μάνο και τον Πάνο (όχι τον Λάλο πάντα!)... glimp!

p.s. Euxaristw tn Mano, tn Panagiwth, tn Lalo, th Basilikh,th Marou, thn Hlectra, thn Efh, thn Elina, th Marialina pou me ante3an 2 dialeimmata kai apanthsan me upomonh tis erwthseis mou... Kai shmeiwste, 8elw k alles idees... thn katsate...=)