Tuesday, December 25, 2007

ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΓΙΟΡΤΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!!

Είχατε σκεφτεί ποτέ πόοοοοοσες σχέσεις μπορούν να διαδραματίζονται σε ένα χαρούμενο γιορτινό τραπέζι?? Πάρα πολλές... Αρχίζοντας από τις πιο τυπικές, θα πω ότι ένα τέτοιο γλέντι γίνεται σε κλειστό οικογενειακό κύκλο... Άρα, έχουμε τη γιαγια και τον παππού, 2 ευτυχισμέους αλλά ταλαιπωρημένους από τα χρόνια γερόντους...(εκτός και αν έχουμε καμία έλλειψη λόγω νωρίτερης επίσκεψης του Χάρου...)! Μετά έχουμε την κλασσική πλέον σχέση πεθερικών- γαμπρού/νύφης...Εδώ η κατάσταση είναι σαφώς πιο περίπλοκη... Συνήθως έχουμε την διαιωνισμένη κόντρα, αφού οι γονείς πάντα πιστευαν ότι αυτός/ή δεν είανι κατάλληλος/η για το σπλάχνο τους, ακόμα και αν αυτό το απόβρασμα είναι ένας καλόκαρδος, ζάμπλουτος και τρελά ερωτευμένος ανθρωπος, σωστό κελεπούρι για το παιδί τους, ένα παιδί άνεργο, άχρηστο, με ένα γυάλινο μάτι... Βέβαια υπάρχουν και οι περιπτώσεις που οι επίδοξοι γονείς έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα του ανίκανου/ανίκανης που τους κουβαησε το ανώριμο και αβγαλτο τέκνο τους και καταπίνουν κανονικά, στραβοκοιτώντας τον γαμπρό/νύφη κάθε φορά που ανοίγει το στόμα για να πει το οτιδήποτε...
Υπάρχει επίσης η σχέση μεταξύ ξαδερφιών... τα μικρά νιάνιαρα με τη σφεντόνα σε ένα ατέρμονο κυνηγητό γύρω από το τραπέζι, με αποτέλεσμα το καλό σερβίτσιο της γιαγιάς σε θρύψαλα, τα ασημικά στο πάτωμα και τη γιαγια να παθαίνει κρίση κρίσεις υστερίας, ενώ καταριέται την ώρα και τη στιγμή που τους έβαλε όλους πάλι και φετος σπίτι της...
Ύστερα. υπάρχει η σχέση γεμιστής γαλοπούλας-καλεσμένων... Η σχέση αυτη τα λέει όλα μόνη της, και γι αυτό, παρα τα παράπονα της μακαρίτισσας γαλοπούλας, η οποία δεν αρκείται στον ρόλο guest star, δεν θα πω παρά μόνο ότι αυτό το ειδύλλιο έχει πάντα άδοξο τέλος...
Φυσικά κάπου εκεί ανάμεσα κρύβονται και οι μυστικές σχέσεις... Ο κουμπάρος και η κουμπάρα (όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός), η κόρη και το boyfriend από την Αμερική, ο γιος και η θεία... αυτές είναι ο βασικός λόγος για να πας σε τέτοιο τραπέζι (του οποίου η κατάληξη είναι τεράστιες κοιλιες και ξεκατινιάσματα...),όπου την ώρα της αλήθειας...γίνεται χαμός... "πώς έμπλεξες ΕΣΥ με ΑΥΤΗΝ!! μα ο πατέρας της είναι...", "εγώ τον αγαπώ!", "αν συγκατοικήσετε, σε αποκλήρωσα" και μουσική υπόκρουση τα βογγητά της μάνας που τότε αποφασίζει να το παίξει καρδιακή..."ΩΧ! το νιώθω, φτερουγάει... θα με πεθάνεις εσυ!!"

6 comments:

Dead Winter Dead said...

xaxaxa....pl omorfo ar8ro mwraki m!s exw pei pws pernas pl teleia apo 8ema se 8ema me ton diko s monadiko tropo!emena proswpika m arese to shmeio me tis sxseis me th galopoula....einai pl teleia sxesh..den exei mourmourita oute grinies!!mono masoulhma!ti teleio...!!!a,kai to meros me ta boyfrinds/girlfriends an kai auta spanizoun ligo pl sta xristougenniatika trapezia...love youuuu!!!

VampireHeart said...

e, kl, k mena auth me th galopoula einai h agaphmenh m! allo tr pou dn trww pote! thnx ale3 m!!

Virgil said...

Wraio ar8ro,opws panta(anarwtiemai gt m les merikes fores oti grafw wraia...)...T "krima" p dn ginete tpt apo ayta stin down-to-earth zwi(h estw stin trigyrw m:P)...
A,k egw me tin galopoula exw metries sxeseis...Ena geia k to poly mia agkalia....Simera timisa dewntos to Frikase(dn m'aresei to toso to pws einai grammeno:P)...Kalytero apo galopoula pantws(mallon gt mporeis na tin trws olo ton xrono...)

thanasakis said...

EGW LOIPON EXW THN LUSH


KATSIKAKI STHN SOUBLA TO KALUTERO FAI OLOI TO AGAPAME KE OTAN EINAI EN ZWH MAS AGAPAEI KAI AFTO ....
EGW PANTWS TO LATREUW

cho2499 said...

θανάση, ποτέ δεν το περίμενα αυτό από σένα!! Το κατσικάκι βρε θανάση?? Αφού σ αγαπάει όταν ζει, εσύ γιατί το τρώς?? Αστειεύομαι...ΔΕν είμαι βετζετέριαν-αλλά βαριέμαι να το γυρλισω στ αγγλικα για μια λέξη-αλλά τα συμπαθώ πολύ τα κατσικάκια!! Δεν τρώω κατσίκι, ούτε αρνί, κυρίως γιατί δεν μ αρέσουν και δευτερευόντως για συναισθηματικούς λόγους....

Και στη σούβλα βρε θανάση μου?? Να το βλέπεις και να λες, εδώ στο κεφαλάκι το χάιδευα προχτές....Όταν είχε ακόμη τρίχωμα επάνω....

Μπου-χου-χου.....

cho2499 said...

Στο δικό μας Χριστουγεννιάτικο τραπέζι γλυκιά μου, δυστυχώς δεν γίνεται τίποτα απ αυτα...Μαζευόμαστε σ ένα θείο μου και τρώωωωωωωωωωωωωωωμε. Αλλά πριν απ αυτό, η πεθερά του, ετών 80, μας λέει σε όλους εκτός απ τον πατέρα μου ότι παχύναμε!! Και με νησιώτικη προφορά.
-Επάχυνες, θαρρώ....
Ε, και μετά τρώμε για να ξεπεράσουμε το σοκ....

Αυτά βασικά...Γιατί δεν είναι και τίποτα ιδιαίτερο...Τρώμε, συζητάμε ταχαμ δήθεν οικογενειακά και φεύγουμε με τη απόφαση πως του χρόνου δε θα ξαναπάμε γιατί αρκετά μας έχουν υποχρεώσει να μας ταίζουν κάθε χρόνο στη βίλα τους....

(Αλλά κάθε χρόνο επιστρέφουμε....)